Betonrot
Een mooie
regenachtige dag aan Jottumstraat 16. Lijntje en Klaar komen weer
zo melig als meel uit school thuis. Met melig bedoel ik dus
eigenlijk keiveel lawaai. En ook Roel (die jongen met die hele
grote kamer) was ook thuis. Nou is onze flat niet al te stevig,
dat weten wij ook wel. Op een gegeven moment gaan Lijn en Klaar
proberen hoe stevig onze deuren zijn. Dichtgooien en erop slaan,
tja mijn hobby is 't ook niet. Het klinkt allemaal heel ritmisch
en dan gaat de telefoon.
"Met de bovenburen, voelen jullie de flat ook
instorten?" ....later bleek dat onze flat eigenlijk bestaat
uit betonrot met een laagje verf. Het meisje van boven vertelde
dat ze ooit eens een schilderij op wilde hangen. Toen ze de
spijker nog eens een flinke klap gaf, viel er zo een stuk uit de
muur...
Helaas overleefde niet elke deur Lijn en Klaar. Onze buurman heeft een goede stereo en houdt van goede muziek (nou...). Toen er een vreemd liedje gedraaid werd stormde het duo Lijn en Klaar naar buiten. Met z'n twee-en dansen op de galerij, gezellig. Maar ik vond het nogal tochten. En net op het moment dat ik de voordeur dichtmaak doet Lijn een stap naar achteren. Gevolg; ze valt met haar achterste door de ruit van de voordeur heen. Wat een mens niet allemaal tegelijk kan doen. Maar goed, daar lag ie dan. De ruit in duizenden stukjes. Scherven brengen geluk. Nou dat valt ook nog wel eens tegen. (Wat een woordgrap; valt ook nog wel eens tegen.) Lijn had trouwens niets, alleen een dikke kont (haha). Nadat we een beetje van de schrik waren bijgekomen en een enorme lachstoot hadden gehad, werd begonnen met de reparatie van de ruit. Met karton, ijzerdraad en wat plastic kom je een heel eind. Onder het motto "Kontenbonken dat is de nieuwe rage", was het nog leuk ook. Je had het eindresultaat eens moeten zien, MacGyver was er niets bij. Helaas moest de huisbaas nog ingelicht worden. "Henk, we hebben een probleempje.." Met de smoes dat de deur keihard dichtgewaaid was, doordat ook de balkondeur openstond betaalde hij de uiteindelijke reparatie. Ach ja..toen Lijn tegen de muur aan ging staan waarschuwde ik nog: "Niet doen, dadelijk beuk je de muur nog omver met je reet." Ik heb de bovenburen nog niet moeten bellen om ze waarschuwen voor een instortende flat.
WODKAdventures Part I is het leukste verhaal tot nu toe (als ik anderen moet geloven), lees het volgende verhaaltje...